Dag 32; Zaterdag 5 oktober Wijntram Franschhoek

Wat gisteren nog een goed plan leek was dat vanochtend ineens niet meer; toch weer de wekker gezet en op tijd opstaan om naar de wijntram te gaan.
Maar goed; het is voor een goed doel.  

We staan om 07.45 uur bij de bushalte waar de speciale bus ons oppikt. Daarna pikken we op de route nog wat mensen op.

We moeten af en toe wel lachen om mensen die opstappen en dan eerst uitgebreid de tijd nemen om allerlei poses aan te nemen en foto's van zichzelf nemen; met tasje, tasje links aan de arm, rechts aan de arm, haren uitschuddend, arm in de nek etc; je kent t wel. En dat zonder enige gene en besef van de wereld om hen heen, bijvoorbeeld dat een hele bus op ze staat te wachten tot ze instappen, en dat alles om maar foto's van zichzelf te maken....waar ze er waarschijnlijk al duizenden van hebben. Dat is echt een generatieverschil. We raken er maar niet aan gewend, maar goed; nu zijn wij sowieso niet zo van het foto's nemen al doen we het deze vakantie niet slecht voor ons doen dan. Meestal nemen we amper een foto en proberen we het " te beleven" in plaats van alles door de lens van een camera te zien.

Afijn; we rijden in een comfortabele bus de stad uit richting Franschhoek. We hebben er wel zin in, al is het wel wat vroeg om aan de wijn te gaan. De route ernaartoe is wederom prachtig; zo'n mooi gebied met al die wijnvelden. We zien het nu vanuit een hoge bus en genieten er opnieuw van. Ook wordt er leuke informatie gedeeld over de diverse wijnhuizen welke we gaan bezoeken. Een jong stel dat in de rij naast ons voorin de bus zit vindt het minder interessant en liggen te pitten. Wat zonde dat ze dit missen... maar waarschijnlijk interesseert het ze ook niet.

 route omgeving Stellenbosch

De rit verloopt voorspoedig maar we komen niet aan op de plek die we dachten aan te komen. We verwachtten eigenlijk centrum Franschhoek aan te komen; die opstapplek hadden we namelijk eerder al ontdekt. Maar nee we komen buiten het centrum aan op een soort overlaad stationnetje. Ook wel logisch natuurlijk om die grote bussen buiten het centrum (pje) te houden. Op het overlaad stationnetje worden de busreizigers opgesplitst en krijgen we de tramroute van die dag te horen. Dat is eigenlijk wel een teleurstelling want dat was ons vooraf niet duidelijk; wij hadden zelf namelijk al een voorkeur route uitgezocht met wijnhuizen die we graag wilden bezoeken. Bovendien waren er in deze aangewezen route ook al 2 wijnhuizen die wij al bezocht hadden. Maar goed; blijven er nog wel een paar over.

wijntram waar we later in overstapten

Wij starten niet in de wijntram maar in de wijnbus die er overigens hetzelfde uitziet als de tram. Vanuit het lijstje kiezen we er 3 uit die we willen bezoeken en we slaan de eerste 2 stops over. Iets over 10 uur stappen we bij de 3e stop uit; bij wijnhuis Bartinney. De bus komt ieder uur voorbij dus je kunt zelf bepalen hoe lang je ergens blijft. 
Dit wijnhuis is prachtig gelegen bovenop de hellingen van Botmaskop met uitzicht op de Banhoek-vallei in Stellenbosch. Bartinney is opgericht in 1912 en is sinds 1953 in handen van de Afrikaanse familie Jordaan.

Bij aankomst krijg je direct een van de medewerkers aangewezen die de mogelijkheden van een proeverij met je doorneemt. Hier zou je overigens ook gin kunnen proeven maar we gaan voor de wijn.

We bestellen hier een proeverij van 2 sparklewijnen, 1 witte en 1 rode en we bestellen er een fles water bij. Het is warm vandaag dus we moeten goed drinken en niet alleen wijn. Om een bodem te leggen nemen we hier ook een kaasplankje. De medewerker licht toe dat de wijnstokken geplant zijn op een hoogte van 550 meter boven zeeniveau en met hellingen zo steil als 45 graden. 

Wij herkennen deze wijn aan het etiket waarop een gevleugeld figuur afgebeeld staat.

We lezen dat dit figuur 'Elevage' genoemd wordt en dat het de Franse kunst van de selectieve rijping en beklimming van een wijn tot zijn ultieme hoogten symboliseert.  

De chardonnay hourglas 2022 is een heerlijke witte wijn en de rode cabernet sauvignon uit 2019 is eveneens heerlijk. De sparklewijnen zijn iets minder ons ding. We zitten hier heerlijk in de schaduw en het uitzicht hier is prachtig. We zien hier in de tuin ook beelden waarvan we inmiddels de hand van kunstenaar Dylan Lewis herkennen. Deze omgeving is toch wel even iets anders dan Kaapstad en geeft direct ook een andere , serene sfeer. We besluiten 1 bus over te slaan en even rustig te genieten in plaats van zoveel mogelijk wijnhuizen te bezoeken. Het is eigenlijk net als wijn; het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit.

We krijgen gezelschap van de hond van de familie en ook die heeft het warm

Hierna stapten we weer op de bus en deden we het andere wijnhuis van deze familie aan; wijnestate Plaisir. Dit wijnhuis was een stuk minder mooi gelegen met weinig uitzicht.

 We waren niet echt weg van de wijnen van Plaisir.  

De temperatuur buiten was inmiddels ook flink gestegen dus na even buiten gezeten te hebben verhuisden we maar naar binnen om wat af te koelen. En daar waar we bij de 1e proeverij de glazen ook leeggedronken hadden lieten we ze nu, op een enkel slokje na, gewoon staan. Anders wordt het ook te snel te veel en zeker met dat warme weer. 

We stappen na een uur weer in en stappen dan in het stationnetje over op de tram. Daar krijg je direct een glaasje uitgereikt en wordt er een slokje wijn ingeschonken. Dat is best een leuk sfeertje. 

Echt comfortabel is de tram echter niet maar de ritjes zijn ook kort. We hebben eigenlijk wel al genoeg wijn gehad maar goed het is een georganiseerde reis en dus ga je mee in de bulk. We stappen uit bij wijnestate Vrede & Lust. Daar is ook een restaurantje bij en we besluiten hier even geen wijn te proeven maar gewoon even een frisje te drinken. Als we daar na een uurtje weer in de tram stappen merken we dat er inmiddels aardig wat mensen flink gedronken hebben. Dat heb je dan natuurlijk ook in zo'n tram en het wordt steeds luidruchtiger.  Een paar Afrikaanse dames hebben veel herrie; dat kennen we inmiddels wel. Ze verstaan ook de kunst om zich met maat XXL in een jurkje maat S te wurmen; het liefst in een lichte kleur en van stretch of polyester materiaal dat ook lekker aftekent.
Het is eind van de middag en wij zijn inmiddels eigenlijk wel klaar met de wijnproeverijen en zouden het niet erg vinden om richting Kaapstad terug te gaan maar we moeten nog een uurtje overbruggen. Als de tram stopt bij de volgende halte zien we de Afrikaanse dames uitstappen en direct de 1e de beste paal uitzoeken waar 1 van hen moet overgeven. Dat geschreeuw, gelal en dergelijke momenten geven zo'n dagje wijnproeverij toch een ordinairder tintje dan dat je zou verwachten bij wijnproeverijen. Wij zijn er nu wel echt klaar mee. Als we dan eindelijk terug in de bus naar Kaapstad zitten zorgen we ervoor dat we niet in de buurt van de herriemakers zitten want daar hebben we echt even geen zin meer in. Dat lukt en we zitten weer voorin de bus. Naast ons 2 jonge meiden die hun telefoon belangrijker vinden dan het prachtige gebied waar we doorheen rijden. Wij genieten er wel van. 

Resumee van deze 32e dag van onze reis; de 1e wijnproeverij was geweldig maar daar had het dan ook bij moeten blijven. De volgende keer toch maar weer op eigen houtje, een Uber nemen of een fietstoertje boeken; 2 kwalitatieve wijnproeverijen bij estates die je zelf uitzoekt is ook wel voldoende op 1 dag. En die tram? Highly overrated maar je moet het een keer gedaan hebben. Bin there, done that;  maar nooit meer.  In de avond komen we aan in Kaapstad en stappen over in de bus die ons naar ons appartement vervoerd. "Home sweet home" .