Dag 23; donderdag 26 september wijnproeven!

En dan is het alweer donderdag. Precies over 2 weken wordt dit onze reisdag terug naar Nederland. Daar denken we nu nog maar niet aan omdat dat ook betekent dat we kort daarna ook weer aan het werk moeten. 
We ontbijten lichtjes en gaan daarna even buiten in het zonnetje zitten en werken onze blog even bij. De verbinding was gisteren slecht dus hopen we vandaag wat te kunnen posten maar ook vandaag is de verbinding slecht. En dus schrijven we het alvast in Word, dan kunnen we het knippen en plakken zodra de verbinding beter wordt. Jullie als thuisblijvers lezen het dus wat later; wij zijn ondertussen al weer wat verder in onze reis.

We gaan even een supermarktje in want we moeten ff wat water kopen. Het verbaast ons eigenlijk hoe geordend de supermarkten in het zuiden van Zuid-Afrika zijn. Het ziet er vaak veel strakker uit dan in Nederland.

 Zelfs Nutella!

We spotten hier zelfs een e-sommelier in de supermarkt. Je houdt de code van de wijnfles ervoor, het apparaat geeft aan welke wijn het betreft en dan krijg je een beschrijving van de wijn en als je wil krijg je een suggestie waarbij de wijn goed tot haar recht komt. 

 The Chocolate block wijn en wat de E-sommelier adviseert

In de supermarkt zien we ook de cakejes staan die we op veel hotelkamers en guesthouses tegen komen en die wij niet te hachelen vinden maar hier kennelijk dus gretig aftrek vinden:

Afijn; we laten het bij de watertjes en gaan op weg naar onze afspraak want vandaag hebben we de bike & wine toer op ons programma die we gisteren hebben moeten cancelen. Jippie!!! Het is mooi weer, mooier dan gisteren, dus we hebben mazzel.

We melden ons rond 13.15 uur op de afgesproken plaats waar Prince ons al op staat te wachten.

Hij heeft hoge verwachtingen van onze fietscapaciteiten omdat we uit Nederland komen. Nou dat treft; wij zijn waarschijnlijk de enige Nederlanders die geen fiets hebben... ha ha.
Na de juiste maat fiets van hem te hebben gekregen en onze helmen (!) opgezet te hebben, fietsen we even een rondje op het braakliggende terrein om wat behendigheid met deze mountain e-bikes te krijgen. Prince legt uit dat ze wat minder makkelijk de bocht om gaan door o.a. de dikke banden (althans dat heb ik eruit begrepen) dus dat moeten we wel even ervaren. Aangezien we het nergens mee kunnen vergelijken gaat ons prima af en dus; off we go! 

We gaan 2 wijnfarms aandoen vanmiddag. Er zijn er alleen in Franschhoek al zo’n 45 en dan hebben we het nog niet eens over Stellenbosch. Deze dorpen/steden leven van de wijn en het toerisme! We fietsen eerst een stukje het stadje uit waar we hele mooie huizen passeren. De bouwstijl hier is zo charming; dat kun je bijna niet niet mooi vinden. En het is allemaal laagbouw en dat willen ze ook zo houden en dat is een prima plan wat ons betreft. Het geeft een hele warme sfeer aan deze omgeving. Overigens is stad ook maar een naam want het is net zo groot als Grave maar dan alles aan 1 straat. En ook Grave heeft stadsrechten trouwens. 

Als we het stadscentrum verlaten komen we in het mooie uitgestrekte gebied dat we vanuit de auto al een heel tijdje voorgeschoteld krijgen. Het is hier prachtig en op de fiets kunnen we het allemaal goed zien. Prince legt ondertussen het een en ander uit over de streek en stopt op verschillende plekjes om ons de gelegenheid te geven wat foto’s te maken.

Hij maakt er ook een aantal van ons samen als bewijs dat we toch echt op de fiets zijn geweest.

Het eerste wijnhuis dat we aandoen is Glenwood vineyards; home of the chardonay.

Dit wijnhuis bestaat nog niet zo lang. In 1984 heeft een Schot het terrein gekocht en opgebouwd tot wat het nu is. Het is een kleinschalige farm (52 hectare) met persoonlijke aandacht. We nestelen ons onder een boom en worden hartelijk welkom geheten door een jonge medewerker. Hij neemt ons mee in de geschiedenis van dit wijnhuis en hun wijnen. Hun Chardonnay heeft de nodige prijzen gewonnen en laat zich goed combineren met sushi. Dat laatste kun je hier dus ook bestellen en als er een bord voorbij komt zien we dat dat er goed uit ziet. Wij slaan even over want we hebben goed geluncht en proeven vervolgens “ slechts” 5 van hun wijnen. Ze schenken niet zuinig ondanks dat het een proeverij is. We vragen ons af hoe je dat dan moet doen als je met een wijntram 4 tot 5 wineyards aandoet. Uitspugen is er overigens ook niet bij; bij deze proeverijen is het toch echt de bedoeling dat je ze opdrinkt. We zitten hier heerlijk met zicht op de wijnranken in de verte. 
Maar we moeten verder en dus stappen we zo’n 3 kwartier later weer op onze fietsen op weg naar de volgende wijnfarm. Wederom slingeren we door een mooie route waar je met de auto niet komt. 

We komen aan bij de 2e en die is genaamd Grande Provence.

Die naam zet je toch even op het verkeerde been want je denkt dan toch eerder aan Frankrijk dan aan Zuid-Afrika. Het is gestart door een Fransman; een Huguenot die destijds moest vluchten uit Frankrijk (zie toelichting in een eerdere blog) dus vandaar de naam. Hij en zijn vrouw hebben meerdere vinyards opgericht en bouwden er huizen op in de typische Cape-Dutch stijl. Dit wijnhuis bestaat dus al sinds 1694! Het beslaat maar liefst 2 miljoen hectare! Oftewel; het is heel veul wijn! Dat krijgen wij niet op in ons leven en vanmiddag zeker niet.
Het is prachtig aangelegd en je kunt wel zien dat het al even bestaat; ze hebben een schitterende tuin aangelegd met enorme bomen en er staan diverse beelden in de tuin. Er is ook een galerie bij, een restaurant en je kunt er slapen. (zie ook impressie op film)

 In de tuin bij Grande Provence

We gaan hier voor hun 3 flagship wijnen; 2 witte en 1 rode.

Het lijkt ons nu wel een goed plan om er een plankje bij te bestellen wat anders blijven we straks niet meer op onze fiets zitten (dat bleek een vooruitziende blik en heeft niet geholpen). Ook dat is prima verzorgd. We krijgen uitleg over de 3 wijnen en ook hier hebben we echt de tijd om te proeven en van alles te genieten; het is een heerlijke vakantiesfeer als je hier zo zit. Dat het achter de schermen natuurlijk keihard werken is met zo’n groot stuk land ontgaat ons op dit plekje volledig. 

Het bevalt ons prima dit fenomeen van wine-tasting hier in het zonnetje in Zuid-Afrika. Je kunt er zomaar aan wennen. De tijd verstrijkt en we zitten heerlijk met onze gids te babbelen en van onze wijnen te genieten. Prince is een echte duracel batterij en zat lekker op de praatstoel. Ons gesprek ging alle kanten op en diverse onderwerpen kwamen voorbij. Zo hadden we het over de cultuur van Afrika en met name de relatie tussen mannen en vrouwen. Daar was Prince wel duidelijk over; ieder Afrikaanse man had wel een side chick of soms meer dan 1 en de vrouwen vonden dat prima. De jongens leerden dat zo van hun vader en overgrootvader en de vrouwen kregen die lessen door via de vrouwelijke lijn. Er waren tenslotte ook veel meer vrouwen dan mannen in Zuid-Afrika dus daardoor was het ook logisch dat het zo was. Dat Prince nooit een relatie zou kunnen hebben met een Nederlandse was ons wel duidelijk. Hij vertelde ook dat hij, ondanks zijn jonge leeftijd van 28 jaar, een infectie had opgelopen waardoor hij een hart operatie had moeten ondergaan. Hij was nu vader van een dochtertje van 3 maanden en genoot van het leven en het werk dat hij deed. 

Intussen zien we dat de kunstgalerie haar deuren sluit en dat is voor ons een seintje dat we maar eens terug moeten fietsen. Zo behendig als ik ben op een fiets (er zijn weinig mensen die hier getuige van zijn) draai ik net als Ron en Prince behendig om een drempel heen; NOT! Lig ik bijna met m’n enigszins aangeschoten bolleke in een prachtig witgeschilderd hek van een vineyard. Ik weet de plekken wel uit te zoeken; als ik ga dan wel in stijl. Ik overdrijf nu een beetje want ik bleef gewoon op mijn bike zitten maar schaafde wel mijn onderarm langs het hek af. Gelukkig had ik net mijn sweatshirt aangetrokken dus het vel is intact gebleven; hier zal wel een blauwe plek uit voort komen. Ik ben lekker bezig deze dagen. 
We passeren ook nog de vineyard van Richard Branson; Mont Rochelle. Dat lijkt ook geen kleine jongen; misschien komen we daar later nog eens een kijkje nemen. Om 17.30 uur zijn we weer terug waar we gestart waren.

We bedanken onze gids Prince voor een leuke middag en wandelen terug naar onze guesthouse. 

Na even wat ontspannen te hebben, eten we even een hapje bij een Italiaans restaurant maar zitten al snel allebei vol. We laten het bij een klein gerechtje en wandelen lekker terug naar ons guesthouse. We proberen nog even of we onze blog kunnen aanvullen maar de verbindingen zijn nog steeds slecht dus later beter. Wat nu wel jammer is is dat we nu niet met de wijntram zijn geweest. Mijn hoofdpijn bracht onze oorspronkelijke planning in de war. We nemen samen nog even door of er in Franschhoek nog iets is wat we niet willen missen morgen en maken een lijstje van wijnhuizen die we zeker nog willen bezoeken. Door de omstandigheden dus niet met de wijntram maar met eigen vervoer. Franschhoek ligt ons wel en na wat wijntjes liggen wij in Fransschoek... in ons bedje wel te verstaan.