Dag 22; woensdag 25 september van Hermanus naar Franschhoek

Het is vandaag precies 3 weken geleden dat we voor het eerst ontwaakten in Zuid-Afrika. De 3 weken zijn voorbijgevlogen. Vandaag worden we alweer de laatste ochtend wakker in Hermanus waar we het heerlijk naar onze zin hebben gehad en de nodige walvissen hebben gezien. Daar is Hermanus toch The place- to- be voor.  We pakken onze spullen weer in en gaan onderweg naar Franschhoek. 

onze route vandaag

Het gebied dat bekend staat om de prachtige wijnen, fine dining en mooie accommodaties. Dat is ook wat wij in gedachten hadden voor dit deel van onze reis. Heel wat anders dan de safari’s of de Drakensbergen maar dit land heeft eigenlijk alles in 1. 
We gaan dus onderweg en krijgen wederom hele mooie landschappen voorgeschoteld. Het blijft in 1e instantie een beeld van uitgestrekte glooiende velden en eigenlijk hadden we verwacht dat dat het beeld zou blijven.

Echter op enig moment komen we bij een dam en daarna rijden we de bergen in. De temperatuur daalt van 19 naar 9 graden en bovenin de bergen hangt de bewolking laag. Het stippelt een beetje op onze voorruit. Het is een stevige klim omhoog met haarspeldbochten zoals we dat in Oostenrijk kennen (zie filmpje). Onze auto kan dat makkelijk aan maar ik merk dat dat voor mij wat minder geldt. Ik krijg wat hoofdpijn en wat vlekjes voor mijn zicht. Ik houd er uiteindelijk een flinke schele hoofdpijn aan over; zo net boven de linker wenkbrauw. Uiteindelijk dalen we natuurlijk ook weer maar de hoofdpijn blijft, het zicht is wel weer hersteld. Baboon onderweg in de bergen

We rijden het stadje Franschhoek in en dat is een idyllisch stadje met voornamelijk witte huisjes in de Holland-Kaapse stijl en het wordt omlijst door glooiende bergen en uitgestrekte dalen. Ideaal groeiklimaat voor druiven en hier vinden we dan ook veel wijnfarms. Het gebied gaat over in Stellenbosch en dat is eveneens een bekend wijngebied.  
Overigens zien we hier veel meer Franstalige straatnamen dan we tot nu toe tegen zijn gekomen. De naam verklapt dat natuurlijk ook al wel, al heette het hier vroeger oliphants hoek. Die olifanten zijn hier nu niet meer maar waren vroeger dus hier in de valley te vinden. Als we in de geschiedenis duiken is de naam wederom verklaarbaar; in 1685 verbande de Franse Koning het protestantse geloof en diens aanhangers (de Huguenoten) zijn gevlucht uit hun land. 3 jaar later settelde zich hier in Franschhoek 300 van deze huguenoten. Zij bouwden hier boerderijen en hun business op en namen hun kennis van agricultuur en wijnbouw mee. Vandaar dus dat we hier weer veel meer Franse dan Nederlandse namen vinden in de straten en gebouwen. Nooit weg zo’n lesje geschiedenis tijdens de vakantie.

We checken in in Franschhoek

en terwijl ze nog doende waren met onze kamer in orde maken gaan wij alvast het stadje in want we hebben afgesproken om een bike & wine toer te maken. We eten vooraf even een klein hapje maar ik merk dat mijn hoofdpijn niet weggaat. Gelukkig kunnen we het fietsen verplaatsen naar morgen. Voor nu ga ik even liggen in onze kamer want het zakt niet echt, ook niet na 2 neurofennetjes. 2 uur later word ik wakker; gelukkig goed geslapen dus en mijn hoofdpijn is slechts een vage herinnering; gelukkig! Ron heeft de tijd benut door even lekker te lezen en over mij te “waken” zoals hij het zelf noemt. We grappen er even over dat dat "waken" eigenlijk gewoon een andere term was voor het bekijken van de verzekeringspapieren en het opmeten van de maat van de kist. We kunnen erover grappen omdat ik eigenlijk nooit hoofdpijn heb. We besluiten dat we daar geen grapjes over mogen maken en gaan in een vrolijke stemming het stadje in. 

Er zijn hier veel boetiek winkeltjes, antiekzaken, galerieën, restaurants en Parijs-achtige cafétjes; het ziet er allemaal erg gezellig uit met goede sfeerverlichting. In een van de kleine winkeltjes kopen we voor onszelf een 1e kleine herinnering aan onze reis. Met nog 2 weken te gaan zullen we zo af en toe maar alvast eens iets kopen als we het tegenkomen. Vanaf zaterdag zitten we steeds ook wat langer in de accommodaties die nog volgen dus dan hoeven we het ook steeds minder mee te verhuizen. 

Het blijkt een leuk en gezellig stadje te zijn al passeert een vrouw op leeftijd ons die Ron met haviksogen in de ogen kijkt en zeer bewust en geïrriteerd “excuuuus me” zegt. Oh ja; we lopen weer eens aan de verkeerde kant natuurlijk, dat geldt hier ook op het trottoir maar dat vergeten we nog wel eens. Kennelijk zijn wij niet de eerste Europese toeristen waaraan ze zich irriteert; dat is wel duidelijk. We proberen ons maar even in haar te verplaatsen en laten het verder ons humeur niet bederven. 
Het barst hier ook van de restaurants van allerlei niveau en Franschhoek staat, naast wijngebied, ook bekend voor z'n fine dining. Vanavond willen we een keer die fine dining van Franschhoek beleven en we reserveren bij Protege de chef’s table. 

http://www.lacolombe.restaurant/protege

We pakken voor de 2e keer tijdens onze reis eens wat anders uit onze koffer dan t-shirts, sweatshirts en (korte) broeken. Er is een strijkplankje en strijkijzer dus we kunnen gladgestreken voor de dag komen in dit verfijnde restaurant. 
Het is een prachtig restaurant waar we een plekje krijgen waar we alles in de open keuken kunnen volgen. (zie filmpjes)

  Andrew Willemse is vanavond de headchef en we kiezen voor het menu Chef’s favorites incl wijnarrangement.

Dat laatste kun je natuurlijk niet weglaten in zo’n wijngebied. Er is een flinke keukenbrigade aan het werk hier maar alles verloopt heel rustig. De chef deelt orders uit, de brigade geeft een korte klank dat ze zijn opdracht begrepen hebben en iedereen lijkt te weten wat ze moeten doen en hoeveel tijd ze daarvoor hebben. We zien van dichtbij hoe de mise-en-place op prachtige borden en schalen verder opgemaakt worden en hoe er met precisie bloemetjes en andere versierselen aan gerechten worden toegevoegd. Alles wat de keuken uitgaat wordt door de headchef gezien en wordt aan onze tafel door de kok die het betreffende gerecht gemaakt heeft, aan ons uitgelegd. 

 enkele gerechtjes die we atenHet uitkiezen van het hoofdgerecht

Alle gerechten zijn complex met zeer verfijnde smaken en voordat een volgend gerecht opgediend wordt verschijnt de sommelier om de bijpassende wijn toe te lichten. Uiteraard zijn het allemaal wijnen uit dit gebied. 

Het is met recht een hele beleving! Als alle voor-en tussengerechten geserveerd zijn en de brigade het deel waar wij zicht op hebben gaan schoonmaken zien we hoe een kok met veel aandacht en liefde voor zijn materiaal een 4-tal messen zorgvuldig in en theedoek vouwt, er vervolgens een 2e theedoek omheen wikkelt en dat bundeltje in zijn schort rolt en opbergt in zijn tas. Zijn dienst zit erop en kennelijk neemt hij zijn messen dus mee naar huis. 

Omdat wij vanaf deze plek geen zicht meer hebben op het hoofdgerecht en nagerecht verplaatsen wij ons naar een tafeltje. Daar genieten we verder van vele mooie (tussen)gerechtjes. 
Om de smaken voorafgaand aan het hoofdgerecht te neutraliseren verschijnen 2 koks met een trolley en kunnen we kiezen uit een cocos of een tequila neutralizer (zie filmpje).

Ron gaat voor de caribische en ik voor de Mexicaanse variant. De bloemblaadjes en aroma’s worden zorgvuldig in schaaltjes gedaan en worden aan tafel bevroren in de vloeibare stokstof waarop wij ze zelf fijn kunnen stampen. Hierna volgt onze keuze die ze eraan toevoegen en verdwijnt het karretje naar een andere tafel. Ook dit is natuurlijk sfeer en beleving en het smaakt heerlijk. 
Als laatste staat op het menu: Childhood memories, dat triggert natuurlijk onze fantasie; wat zou dat kunnen zijn. Als het zover is verschijnt de headchef zelf aan tafel en zet ons een grote zandloper voor onze neus met spikkeltjes snoep erin.

Hij licht het enigszins toe en trekt dan de afsluiter eruit… om het er vervolgens snel weer in te doen omdat we het graag willen filmen. Ha; we denken er eens aan! Hij werkt er graag aan mee en is het wel gewend. Het is een mooi gezicht maar het vraagt wel wat geduld voordat de spikkels doorgesijpeld zijn; een heel creatief speels einde van een mooie maaltijd, wijn en beleving. Het is dan ook een veel te lang filmpje geworden dus spoel gerust door naar het eind.

Voldaan wandelen we terug naar ons guesthouse. “Morgen hoeven we geen ontbijt” zijn onze laatste woorden voordat we in slaap vallen.