Dag 1 woensdag 4 september; 1e dag in Zuid-Afrika;

We worden de volgende dag (woensdag) relaxed en uitgerust wakker; onze 1e dag in Zuid-Afrika. We besluiten onze tassen/ koffers bij ons volgende hotel te herschikken en gaan eerst maar eens lekker ontbijten. We ontbijten a la carte; Ron neemt een roerei dat geserveerd wordt met een getoast broodje met champignons, spinazie en tomaat en ik neem een oatmeal met banaan. Beiden worden met zorg voor ons klaargemaakt door een allervriendelijkste dame. Ze vertelt me dat de route naar Nelspruit heel easy is dus dat we makkelijk kunnen wennen aan het links rijden. Het hotel blijkt ook bij daglicht erg mooi. Het ligt aan een meer dat tevens een vogelreservaat blijkt te zijn en ligt in een ruim opgezette villawijk. 

Ruim op tijd wordt onze huurauto gebracht. Ook hier weer een uiterst vriendelijke man van Sunny cars die ons een witte VW tiguan automaat bezorgd.

Hier hadden inderdaad geen 2 koffers in de achterbank uit het zicht gepast dus goed dat we het zo hebben gepakt.  We lopen gezamenlijk eventuele schade rondom de auto door en tekenen de nodige papieren. Nadat onze spullen in de auto gezet zijn vangt onze reis aan. Ik vind het fijn dat we eerst in zo’n rustige buurt rijden en niet direct midden in de drukte van een stad links moeten leren rijden. Voor Ron lijkt het niet zoveel uit te maken; die verkent de auto even en rijdt er dan vrij makkelijk mee weg. We toeren een stukje door de villawijk met golfbanen aan weerszijden en komen dan al snel op de snelweg die aangeeft dat we zo’n 200 kilometer rechtdoor moeten. Kijk; dat vind ik dan toch wel even fijn. Kunnen we wennen aan het links rijden en hoe de flow van het verkeer gaat. Het 1e stuk is vrij droog qua natuur om ons heen en we wennen al snel aan het beeld van de snelweg; we zien regelmatig vrachtwagens met laadbakken erop van onderen smal en van boven breed (niet economisch of zijn we nu weer die efficiënte Nederlanders?), regelmatig zien we ook lifters die langs de snelweg lopen en op vele plekken zijn wegwerkers bezig met iets te repareren of te lunchen aan de kant van de weg. Echt veilig ziet het er niet uit en in NL zou dit niet kunnen maar hier is het heel normaal. We laten dat ook heel makkelijk los.
Het is lekker weer en het landschap verandert naar wat groenere stukken en wat meer bergen. Het doet ons een beetje denken aan Amerika maar passeren onderweg wel veel plaatsen met Nederlandse namen; Middelburg 43 kilometer, het plaatsje Geluk ligt vlakbij Bergendal. (daar zal ons ma heel anders over gedacht hebben). De wegen zijn goed en breed maar toch lukt het Ron om een paaltje van een afzetting te raken met zijn linker spiegel; geen schade want het is maar rubber. Tja; we moeten het nog een beetje leren inschatten. Het is verder een relaxte rit naar Nelspruit zo’n 350 kilometer verderop. Ron geniet ervan en voelt nu dat de vakantie echt begonnen is. De rust komt over ons en we genieten van de rit.
Als we Nelspruit binnenrijden blijkt het toch een wat grotere plaats te zijn dan we eigenlijk verwacht hadden. Omdat we redelijk in de buurt van het Kruger park zitten hadden we beiden wat meer een onbewoonde wereld verwacht. Dat is het dus niet maar we volgen de route en komen rond 14.00 uur aan bij ons 2e hotel; Sheppard boutique hotel. 

Een mooi wit hotel dat er van buiten modern uitziet maar van binnen een klassiek interieur herbergt.

We checken in in kamer 220 en ook hier weer een ruime kamer met een apart zitje, een bad en douche. We besluiten onze koffers even te herpakken want we hoeven geen rekening meer te houden met wat in een vlucht wel of niet kan. Ik Marie-Kondo er wat af en nu is onze koffer veranderd in een mobiele kast die we alleen maar hoeven open te slaan en in 1 oogopslag kunnen zien wat we nodig hebben en waar dat ligt. Met al die tussenstops die we gaan ondervinden is dit wel zo handig; we hoeven immers niet steeds de koffer in en uit te pakken. en voor die momenten dat we ergens maar 1 nacht verblijven pakken we vooraf even wat spullen over in een tas; de auto staat overal toch achter een afgesloten hek.

  Na al deze inspanning gaan we lekker even aan het zwembad  liggen en wat lezen en bijkomen. Vanavond eten we ook in dit hotel dus we hoeven er niet meer op uit. We sturen ook wat berichtjes. De temperatuur geeft aan dat het tegen de 30 graden is maar zo voelt het niet. We relaxen wat aan het zwembad, we hebben een 2e e-reader van Suus geleend en Ron begint aan het boek De 7 zussen en ik lees door waar ik bij een vorige vakantie in Bonaire gebleven was; bij zus Star. 

We dineren dus in dit hotel; even lijkt het erop dat we de enige gasten zijn maar er blijkt nog 1 man te zijn en nog een stel. Vrij rustig dus; duidelijk geen hoogseizoen. We kiezen een wijntje uit; chocolade block uit Franshoeck; daar gaan we zelf later in de reis misschien nog wel naar toe. Dit wijntje heb ik eerder eens van Esther gekregen in een chocolade pakket. Het smaakt ons hier ook weer goed. Het blijkt van dezelfde wijnmaker te zijn als de porcupine wijn waarmee we de keuze voor Zuid-Afrika hadden beslecht; toeval?

Nadat we eerst even op het terras hebben gezeten met een prachtig vergezicht over lichtjes verderop in de stad gaan we aan tafel. Ron geniet van een sirloin steak van de gril en ik kies een italian style kip. Die stuur ik voor de zekerheid toch even terug want ik heb de voedselvergiftiging van Jilles op zijn vakantie nog in mijn achterhoofd en wil geen risico lopen. Daarna smaakt het me heerlijk. We drinken onze wijn verder door op het terras en sluiten af met een cappuccino. We besluiten dat we lekker naar onze kamer gaan waarbij ik eerst de reis tot zover even op papier wil zetten. En dat zit ik nu dus te doen; buiten onze kamer in een soort terrasje voor onze kamer. Ook deze setting doet me wat denken aan Amerika.  Voor nu sluit ik het dus even af. Nog even wat lezen voordat we de lichtjes uitdoen. Morgen een dag waarbij we de Panoramaroute gaan rijden.