Dag 10 vrijdag 13 september St Lucia

Na onze hippo jacht gisteravond hebben we nog even 2 uitzendingen van B&B vol liefde gekeken op de laptop. We hebben er niet veel hoop op dat het nog iets gaat worden met welk stel dan ook.  Wel mooie beelden van Zuid-Afrika van plekken waar we nu zelf ook geweest zijn. In het echt is het toch een veel intensere beleving door de grootsheid van de natuur. Daarna maar eens lekker ons bedje in gedoken. 
Vanochtend een eenvoudig ontbijtje gekregen wat passend is bij deze locatie. We babbelen even wat met de eigenaresse. Zij vertelt dat ze eigenlijk pas na haar pensioen van plan was om een guesthouse te beginnen. Haar man is gek op zeevissen en ze kwamen daar al vaker voor naar deze plaats. We hadden al 2 enorme boten achter het pand zien staan en het was ook mogelijk om met hem op diepzee vissen te gaan. Nou ik sla ff over; ik zie die vis dan toch liever gewoon kant en klaar op mijn bord en dat gewiebel op een boot op volle zee waar haaien zitten is ook niet helemaal mijn ding geloof ik. Hoe dan ook; op enig moment was hij dus teruggekomen van zo’n vistocht en had hij een bod gedaan op dit pand en zo geschiedde. Ze zijn het beetje bij beetje aan het opknappen. Nou het deel waar wij zaten kan nog wel wat opknap gebruiken maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om te vragen of dat deel nog op de lijst stond of juist al gedaan was. Ze was zo trots op al wat ze al gedaan hadden. Super lief mens en ach; wat maakt het voor ons uit? Wij waren weer 2 nachtjes onder de pannen om vandaaruit leuke dingen te zien en te ondernemen. Toch altijd leuk om te horen op welke manier mensen toch tot keuzen in hun leven komen. 
Vanochtend eerst even wat foto’s overgezet en de route voor morgen en overmorgen alvast even op de telefoon gedownload voor het geval we geen bereik hebben als we rijden. Ze hebben hier snel internet dus dat is fijn voor het uploaden van foto’s en vooral filmpjes. 

Genoeg binnen gezeten en dus gingen we erop uit; even een frisse neus halen aan zee. We parkeren de auto op een plekje waar locals ook wat geld proberen te verdienen door allerlei dingen te verkopen. Prachtige handgemaakte dingen die ze ook ter plekke aan het bewerken zijn. Maar het is gewoon niet makkelijk om dergelijke dingen mee naar NL te nemen dus we laten het even voor wat het is. Aan het begin van het pad staat een bord dat waarschuwt voor krokodillen, nijlpaarden en haaien; meer hadden ze even niet in de aanbieding. Zwemmen is dus geen aanrader hier. Nu zitten die hippo’s en crocs niet in zee maar het gebied voor de duinen is een soort mangrove gebied en daar wonen deze irritante knakkers natuurlijk wel.
We vragen de locals of het safe is hier te lopen en zij geven aan dat dat zo is. Tja; en dan weet je natuurlijk niet of je ze kunt geloven; we hebben immers niets gekocht van ze. Maar goed; er ligt een goed aangelegd pad dus we zijn niet de eersten die hier gelopen hebben en dus lopen we richting zee.

We nemen het pad en lopen over een verhoogd gelegen houten pad de ruisende zee tegemoet. In de mangrovebomen zien we de nodige aapjes. Zonnebril dus maar even in de hand houden, we herinneren ons de apen in Bali nog en die jatten alles wat los en vast zit. Deze apen hebben een betere opvoeding gehad en blijven uit de buurt en doen hun ding. We lopen via de duinen naar zee en daar waait het stevig. De temperatuur is heerlijk maar hier staan enkele vissers met dikke mutsen op en jassen aan te vissen vanaf het strand. Koelboxen erbij en met regelmaat zien we een vis aan de hengels spartelen. Ze gaan zo het koelboxje in en een enkeling snijdt ze direct open. Die denkt waarschijnlijk; wat ik niet opeet ga ik ook niet eerst mee terug naar huis lopen sjouwen. Het is niet moeilijk te raden welke visser de grootste populariteit geniet van de schare meeuwen. Als groupies van een populaire zanger schreeuwen ze enthousiast als hij wat voor ze neergooit. 
Wij maken wat foto’s als bewijs dat we ook bij de Indische oceaan zijn geweest…al ziet niemand dat op de foto natuurlijk. 

Maakt best leuke foto’s zo’n iPhone; die van Ron wel een stukje beter dan die van mij overigens. Helemaal trots dat we er deze vakantie vaker aan denken om foto’s te maken (en zelfs af en toe wat filmen) schieten we enkele fotootjes. En dan zien we enkele mannen voorbijlopen die iets andere foto’s gaan maken dan wij gokken we zo. Die dragen enorme toestellen met zich mee met statief en al. Gaan die inzoomen op haaien of zo? Geen idee maar wij doen onze iPhone maar even weg.. ik hoor Esther nu al zeggen; “ ik zei toch dat je mijn toestel mee moest nemen”. Nou Esther; ook met jouw toestel kwamen we niet in de buurt van deze perfecte plaatje kandidaten.

We wandelen wat en besluiten op enig moment maar weer terug te gaan. We weten ongeveer wel waar we vandaan kwamen. Dat bleek niet helemaal te kloppen; we lopen weliswaar op een pad wat duidelijk vaker gebruikt wordt maar het is niet hetzelfde pad. Maar goed zo komen we er ook vast wel…totdat we een plas(je) water op dat pad door moeten. Hier waren we zeker niet geweest op de heenweg. Ik was al omgedraaid voordat ik de woorden uit kon spreken dat ik dat niet ging doen hier. Ik kan best wat hebben maar croco leren riemen moeten precies DAT blijven en niet op pootjes rondlopen of ineens ergens rondom zo’n plas op me af gaan komen. Ik geloof niet dat Ron mij ooit ergens voor weg heeft zien lopen maar dit was zo’n moment. Overigens probeerde hij me ook niet over te halen; gewoon je gezond verstand gebruiken in zo’n geval en stukje terug weer het juiste pad vinden. Dat was gelukt en we gniffelden nog lang na over onze heldenactie hier; de plas water was waarschijnlijk nog geen 2 centimeter diep maar mij krijg je er dan echt niet doorheen met al die waarschuwingsbordjes vooraan.

Hierna zijn we even wat gaan lunchen en daarna teruggegaan naar ons guesthouse. Ff wat handwas gedaan en buiten opgehangen met wasgoedpennetjes (Zuid-Afrikaans) en vervolgens even wat liggen lezen bij het zwembad. Het was 29 graden maar het voelt een stuk minder warm hier. ‘S avonds nog even een hapje gegeten in het dorp en vanavond niet op nijlpaardenjacht gegaan maar nog de laatste aflevering en de reünie van B&B gekeken. Inderdaad niet heel veel gelukkige stellen uitgekomen maar toch wel wat. 
De handwas bleek nog steeds niet droog. Het maar in onze sneldrogende handdoek op de achterbank van de auto gelegd om het de volgende ochtend er even in te wikkelen en later op de nieuwe locatie maar even te drogen. Morgen rijden we door naar Drakensbergen. Ik kijk er naar uit want het schijnt niet alleen heel mooi te zijn daar maar volgens mij hebben we ook een heel leuk huisje geboekt. We gaan het weer zien.