Dag 9 donderdag 12 september in St Lucia

Vanochtend eerst nog even ons laatste ontbijtje in het Falaza game resort. We zaten daar heerlijk op het terras onder een rieten kap uitkijkend op de prachtige tuin. Nog even goed opnemen dit plaatje.

 Deel van de tuin

 Lounge

Daarna op ons gemakje onze spulletjes bijeen gepakt. Dat gaat gewoon heel snel op de manier waarop wij onze spullen georganiseerd ingepakt hebben. Bij aankomst op een plek slaan we gewoon de koffer open en dan hebben we het meeste al bij de hand; alles blijft ook in de koffer en het is heel overzichtelijk zodat je er makkelijk uithaalt wat je nodig hebt. Ze hebben daar ook even wat shirts voor ons gewassen dus dat is ook fijn.
Bij het uitchecken de staf fooi gegeven in de vorm van dollars want die hadden we nog vanuit Bonaire over. Het was een goede keuze om hier 3 nachten te hebben verbleven, we zijn, ondanks het vroege opstaan, lekker uitgerust. 

We kregen vanochtend nog een tip van Esther om naar een opvangcentrum te gaan waar ze verschillende katachtige wilde dieren opvangen en sommigen ook weer terugzetten in de natuur. Maar tegen de tijd dat we dat lazen bleek dat we de tourtijd in de ochtend al niet meer haalden. Dus gaan we rijden en onderweg naar St Lucia; een klein kustplaatsje dat op 90 kilometer afstand ligt en waar we rond 12.00 uur aankwamen. 
Onderweg is er weer van alles te zien. Er wordt ook veel aangeboden langs de klant van de weg. Men verkoopt maiskolven die ze ter plekke op een bbq leggen, ananas maar ook mooie houten schalen in allerlei maten. Jammer dat je die niet ff mee kunt nemen. Die zouden niet misstaan op onze buitentafel.  

Houten schalen te koop 

 Ananas en bananen terwijl we wachten

We komen ook langs bomen met een lichte geel-groene bast die ze hier fever trees noemen. Dit omdat mensen vroeger dachten dat ze hoge koorts kregen als ze in de nabijheid van die bomen waren geweest. De malariamug blijkt zich echter aangetrokken te voelen tot deze boom en daar kun je goed ziek van worden. De bast van de boom werd ook gebruikt als medicijn tegen koorts en ooginfecties en de wortels werden gebruikt tegen malaria.

De fever tree

In St Lucia tanken we maar weer even af; de tank zit nog halfvol maar goed om het regelmatig gewoon vol te tanken. 1 liter benzine is hier 1,10 euro. Er wordt voor ons getankt en de dame aan de tank perst er iedere druppel in die er in past. Het is gebruikelijk om bij het tanken een fooi te geven; dat is dan zo'n 10 rand wat neerkomt op zo'n 0,50 eurocent.  Daarvoor wassen ze dan ook nog je ramen. Ze willen het liefst ook even de motorolie en bandenspanning controleren. Nou volgens Ron, tevens auto hulpmonteur in een ver verleden, begrijp ik dat dat beiden geen zin heeft met een warme motor en de nodige kilometers gereden te hebben. We stoppen even bij de supermarkt voor de tandenborstels melden ons even later bij de poort van ons guesthouse voor vannacht en morgennacht. Het is een eenvoudig guesthouse waar op dit moment geen andere gasten zijn.

We gaan eerst even ergens lunchen. Dat doen we bij de ski boat club St. Lucia. Het weer slaat ineens een beetje om, was het kort hiervoor nog 28 graden, nu betrekt het en is het 22 graden. Als we geluncht hebben gaan we terug naar de guesthouse want we worden daar rond 15.15 uur opgehaald voor de Crocs & Hippo boottocht . Dat hadden we vanuit Nederland al geboekt. 

De chauffeur is tevens de kapitein en babbelt er vrolijk op los. We stappen met 11 gasten over van de bus naar de boot en er blijken nog meer Nederlanders onder deze 11 te zijn; met 6 zijn we goed vertegenwoordigd. We praten elkaar even bij over de reis die ieder van ons tot zover al gemaakt heeft en luisteren vervolgens naar de kapitein annex gids die het een en ander uitlegt over dit gebied. We zijn nog nauwelijks van wal en we zien een Golden Weaver. Dat is een geel vogeltje waarvan het vrouwtje verwacht dat het mannetje een mooi nest weeft van bladeren. Als het af is komt ze het keuren en als het haar niet zint zoekt ze ander mannetje. Soms is het leven heel eenvoudig. 

 golden weaver (wever) en nest

We varen door tot we een eerste krokodil spotten; het is een kleintje die op de kant ligt en nagenoeg dezelfde kleur heeft als het zand eromheen. Even verderop zien we een flinke jongen maar die duikt steeds onder. En nog weer een stukje verderop kunnen we er 1 wat beter volgen omdat die meer boven het water te zien is. Die was zeker een meter of 5. Ik vindt die beesten echt prehistorisch om te zien en dat zijn ze natuurlijk ook. Ze hebben alleen de mens als natuurlijke vijand. Deze schat ons niet in als gevaarlijk dus watertrappelt rustig door. Het heeft iets angstaanjagends zo'n kop waarvan eerst de ogen boven water uitsteken en vervolgens blijkt er een heel lijf achteraan te komen. Het is duidelijk dat je hier echt niet te water moet komen, als mens ben je echt kansloos. Hilarisch genoeg zien we verderop nog een Croc drijven; in dit geval een Croc-schoen. Die beesten eten alles maar zo'n schoen gaat zelfs hen te ver kennelijk. zie ook het korte filmpje dat we ervan gemaakt hebben.

 zeker 5 meter lange Croc. Zo'n lange riem heeft niemand nodig 

En dan gaat de kapitein naar de vaste plekken waar Hippo families bijeen liggen of eigenlijk staan. Het is ondiep water van zo'n 1.20 diep en daar staan ze de hele dag een beetje te staan. Hun huid is gevoelig voor de zon dus blijven ze grotendeels onder water zo vertelt hij. We gaan bij verschillende families even op de koffie of op kraamvisite want sommigen families hebben baby Hippo's.  Ondanks dat ze in water leven zijn het geen goede zwemmers vandaar dat ze ondiep water opzoeken zodat ze kunnen lopen en zich kunnen afzetten. We zien dat de baby's af en toe op de rug van hun moeder liggen. Bij zonsondergang gaan ze eten zoeken en eten vooral gras. 

 We zien ook een Afrikaanse slangehalsvogel;

En 2 waterbokken die hun voorspel beleven

 waterbokken noemen ze hier ook toiletseats vanwege de tekening op hun kont

Het was echt wel een hele beleving en zeker de moeite waard om eens mee te maken. 's avonds na het eten zijn we nog op zoek gegaan naar Hippo's want die komen na zonsondergang het water uit om zich in een paar uur te voorzien van zo'n 40 kilo gras. Ze hoeven hier in het dorp in ieder geval geen gras te maaien; je zet gewoon je hek open. Moet je daarna we de poep opruimen want het komt er aan de achterkant dus kennelijk net zo hard weer uit. Het is ons gelukt er een paar te spotten die " on the move" waren. ze hebben die zelfs verkeersborden die je waarschuwen voor Hippo's. Wederom een geslaagd dagje!

 Hippo's in de straten van St Lucia