Dag 11; Zaterdag 14 september. Van St Lucia naar Drakensbergen

De spullen zijn weer ingeladen, ontbijtje achter de kiezen en een flinke rit voor de boeg vandaag. We rijden om 08.45 weg vanuit St. Lucia aan de kust en zullen 470 kilometer verder landinwaarts onze volgende locatie opzoeken. Onze gastvrouw adviseerde ons de route met tolwegen te nemen; die is een stuk beter van kwaliteit dan de andere opties. We willen natuurlijk geen lekke band rijden dus we nemen haar advies ter harte. We rijden eerst even langs een Spar om wat te drinken en wat te eten in te slaan voor onderweg; je weet hier maar nooit of er ergens een gelegenheid is om wat te eten. Datzelfde geldt voor tanken; altijd even tanken als er gelegenheid toe is. Onze tank zit nagenoeg vol dus dat kunnen we vanochtend overslaan.

 van St. Lucia aan de Oostkust landinwaarts naar Drakensbergen 

Onderweg komen we weer hele diverse landschappen tegen. Het is prachtig om te zien zover het oog reikt. Langs de wegen zien we wederom allerlei straatverkopers. We moeten even voor een wegversmalling wachten om doorgelaten te worden en we zien een paar vrouwen met rood gemaakte gezichten. Een van hen kijkt over onze auto heen en staat gefascineerd ergens naar te kijken. Wij volgen haar blik en zien een olifant voorbijlopen. Wel achter een hek maar dat stelt voor zo’n olifant helemaal niets voor. Kennelijk gebeurt het niet zo vaak hier want die vrouw staat hier dagelijks schat ik zo in maar haar reactie geeft er blijk van dat dit voor haar zeker niet dagelijks voorkomt. We vragen ons af wat die rode gezichten te betekenen hebben; is het iets zoeloes? Is het tegen de zon? Iets anders? We weten het niet en moeten het zeker eens opzoeken; later. Nu moeten we ff opletten

In de buurt van Durban wordt het drukker. Het is een grote stad die we gelukkig niet in hoeven maar en boven langs gaan. De meeste toeristen stappen hier op een binnenlandse vlucht naar Port Elizabeth en overbruggen daarmee veel kilometers. Wij hebben de tijd en hebben ervoor gekozen te rijden en een mooie route uitgezocht. Rondom Durban wordt er op meerdere plekken flink aan de weg gewerkt en die werkzaamheden zien er grotendeels modern uit. Hier werken ze met flinke machines aan de weg maar daarnaast zien we ook hier veel handwerk. Veel mannen en vrouwen staan met schoppen onkruid naast de weg om te ploegen. Borden langs de weg waarschuwen op tijd voor wegwerkzaamheden met daarbij ook een bord met de tekst; rijdt ons niet dood; wel lekker duidelijk en met gevoel voor drama hier.
Zo af en toe steekt er ook eens een koe over op de 3 of 4 baans-snelweg maar daar raak je wel aan gewend. Waze (navigatie-systeem) waarschuwt ons ook regelmatig voor voorwerp op de weg, slecht wegdek, voertuig op de vluchtstrook e.d. de waarschuwing koe, kip, geit of mens op de snelweg kent de Nederlandse versie dan weer niet.
We zien soms op 2 baans-autowegen zelfs kinderen van een jaar of 10 oversteken om aan de overkant bijvoorbeeld suikerrietstengels op te rapen. Die vallen regelmatig van de overvolle vrachtwagens af. We zien regelmatig mensen met zo’n stok in de hand lopen en er dan aan sabbelen of knabellen. Toch anders dan een zuurstok van de kermis maar ze zijn er kennelijk net zo blij mee. 
We kozen dus voor de tolweg en dat blijken inderdaad wel hele goede wegen te zijn. Ook de tolpoorten die we passeren zijn modern en doen niet onder aan die in Europa. De prijzen zijn wel wat anders; we betalen steeds tussen de 15 en 25 rand (0.75 eurocent en 1,25) en passeren 4 tolboots. Ook hier staan jonge jongens suikerrietstengels te verkopen. Ze dringen niet aan maar laten zien wat ze te koop hebben. Wij hoeven nog niet op een houtje te bijten; financieel kunnen we deze reis nog wel lijden. 

Op de autoweg zien we ook soms een scooter rijden Zuid- afrikanen noemen dat een bromponie; ha ha wat een gezellig woord voor zoiets. En we zien vaak veel mannen in de bakkies van pick-up auto’s zitten; in bedrijfspick-ups passen makkelijk dertig werknemers. Gordels? Nooit van gehoord. Als proppen een beoefende sport was bij de Olympische Spelen zou Zuid-Afrika die met platina winnen. Overigens zagen we daar in Bali ook de nodige voorbeelden van. wat mag je dan in Nederland maar weinig.  Wel lekker duurzaam hier.

Het valt ons ook op dat er veel politiecontroles zijn; verkeerspolitie voornamelijk. Wij hebben slechts 1 keer ons internationale rijbewijs hoeven laten zien; controle van niets en we konden nagenoeg gelijk weer verder rijden.
We stoppen onderweg even bij een groot tankstation en nemen een broodje en koffie. Uit een busje stapt een zangploeg en nog voordat de dames uitgestapt zijn horen we de klanken van een vrolijk lied al over de parkeerplaats galmen. In hun witte jurken hebben ze veel lol en wij vergeten natuurlijk weer een foto te nemen of een filmpje op te nemen. Wij beleven het meer reel-time maar daar hebben jullie als volgers natuurlijk niets aan. 
Als we in de buurt komen van onze cottage (ook een gezellig woord) gaan we even tanken en we dachten ook even de supermarkt in te lopen om voor vanavond een wijntje te halen. Het tanken verliep prima maar de supermarkt slaan we maar even over. In dit dorpje is geen blanke te bekennen en het hele dorp is zo’n beetje op straat aan het slenteren. Ook rondom de supermarkt is het hartstikke druk. We besluiten dat we het wijntje laten zitten en door te rijden naar ons huisje voor de nacht. 
De laatste 4 kilometer rijden we over een verhard zandpad en 8 minuten later staan we voor de poort waarvan we een code gekregen hebben en die ook nog eens blijkt te werken. We komen uit bij een 3-tal cottages en de eerste is voor ons; cottage Hoopoe. Ik laat Ron even een hand voor de " H" houden als verwijzing naar zijn nieuwe leeftijd. 

We parkeren de auto onder een overkapping en zijn even stil van het uitzicht dat voor ons ligt. We hadden een appje gekregen met de code van de poort en daarin stond dat de sleutel in de deur zou zitten. Ook dat klopt. Wat een super mooie locatie en dito verblijf is dit! Het geeft met recht een cottage gevoel door het materiaal- en kleurgebruik en het hoge plafond met balken. Wow wat hebben ze dit goed gedaan. Ik zie al direct kansen om zoiets in Leur neer te zetten voor de verhuur. Het is geen Zuid-Afrika maar net zo goed mooi wandel- en fietsgebied.  We maken een filmpje voor de thuisblijvers omdat dit uitzicht bijna niet over te brengen is op foto's. Als het goed is kunnen jullie die openen in video's.

Nadat we alles in ons opgenomen hebben gaan we even beeldbellen met Hein en Janny en met Suus , Rick en Jilles; even horen hoe het met iedereen gaat en ze even mee laten genieten van dit uitzicht. We hebben soms wel app contact maar elkaar even live zien en horen is wel erg leuk. En hier blijkt de verbinding hartstikke goed dus het lukt nu ook. 
Ondertussen komen ze ook ons draaipakket brengen. Die hadden we van thuis uit al gereserveerd evenals een ontbijt. Dat laatste komen ze morgenvroeg brengen. In het braadpakket blijkt een flinke heerlijke steak en 2 worsten te zitten, een couscous salade met pompoen en pecannoten, een Griekse salade en wat spullen om het te kruiden. 
We installeren ons bij de vuurpit en rond vijf uur maken we vuur want ook het hout en aanmaakblokjes zijn inbegrepen. Het is wat bewolkt dus een open zonsondergang zullen we helaas niet kunnen zien maar de zon piept door open stukken en dat geeft een mooi beeld.

het vuurtje brand lekker en Ron is in zijn nopjes met het grillen van de steak en de worstjes. een toetje is er ook nog; een soort oliebollen.

We genieten met volle teugen van het uitzicht, het staren in het vuur en het eten. We kiezen er wat muziek bij uit en bij Adele's make you feel my love zijn we even 15 jaar terug in de tijd bij onze bruiloft. De avond valt in, het vuurtje dooft langzaam en wij zoeken ons nestje op en vallen in slaap. Wat een heerlijke avond op een prachtige locatie. We zijn een prachtige ervaring en herinnering rijker. 

Als we in bed liggen horen we dat het regent en horen we onweer in de verte en vallen heerlijk in slaap. Morgen weer een lange route voor de boeg; onderweg naar Bloemfontein voor eveneens 1 overnachting. Ook weer een flink stuk dat we onderbreken bij de golden gate. dat schijnt erg mooi te zijn en dan misschien even lunchen in Clarence. We moeten er iets voor om rijden maar het schijnt de moeite waard te zijn.