Dag 12 Zondag 15 september; van Drakensbergen naar Bloemfontein

We hebben heerlijk geslapen. Ik was vroeg wakker met de bedoeling hier de zonsopkomst te bekijken maar toen ik uit het raam keek was het bewolkt. Ik keek vervolgens ook nog eens de verkeerde kant op want de zon komt hier vanuit het Westen op. Maar helaas; voor niets mijn bedje uitgerold; er was niets te zien en dus maar weer snel nog even wat slapen.

uitzicht vanuit het bed

Rond 08.00 uur werd netjes ons ontbijtje afgeleverd bestaande uit eitjes, worstjes, bacon, joghurt met aardbeien, brood en jam. Ron dook uit "goede" gewoonte de keuken in en gelukkig is hij het nog niet verleerd. Had zomaar gekund na bijna 2 weken geen keuken van dichtbij te hebben gezien maar het is nog als vanouds. Wat goed werkt moet je niet veranderen nietwaar?  Hier zijn de meningen overigens sterk over verdeeld......!!! (opm. redactie, lees Ron).
Hij bakt lekker omeletjes met bacon en we laten de worstjes in de koelkast; dat is too much. We eten buiten al is het nog fris met zo'n 15 graden, maar met dit uitzicht moet je wel buiten eten. Het yoghurtje is eigenlijk gewoon een toetje aardbeien Romanov; heerlijk. er zijn veel vogels hier en we laten ze wat meegenieten van ons ontbijt. Hierna posten we nog even onze dag van gisteren en dan wordt het tijd om afscheid te nemen van dit plekje en verder te reizen.

Het blijft bewolkt en we pakken onze spulletjes weer bij elkaar. "Condoompjes" weer over de flesjes die kunnen lekken en als alles in de auto zit gaan we aan onze volgende rit beginnen. om 09.30 uur vertrekken we met nog 1 keer een blik op dit prachtige plekje; die prenten we in ons geheugen. 

We rijden vandaag van Drakensbergen dus naar Bloemfontein en dat doen we via het natuurgebied dat ze hier The Golden Gate noemen. Dat moeten we zeker in de route opnemen hebben we gehoord en als we die gereden hebben moeten we zeker het plaatsje Clarens aandoen. voordat we bij The golden Gate route zijn rijden we zo'n 100 kilometer. 

Het is eigenlijk al direct een hele mooie route waarbij je niet weet waar je moet kijken. Allemaal zo oneindig en dieptes omlijst met prachtige bergen. We rijden de provincie Freestate binnen (Bergville lag nog in Kwazulu Natal) en komen voorbij de Sterkfonteindam. we zien het van grote hoogte maar ook dan kunnen we zien dat het een flinke dam is. 

Als we daar een stukje verder rijden geeft de navigatie aan dat er een stukje slecht wegdek aankomt. Nou de navigatie heeft het niet helemaal goed; er mist eigenlijk een stuk wegdek aan de andere zijde dan waar wij rijden. Het deel is afgezet met borden met de waarschuwing sinkhole en er wordt verkeer geregeld. Het is inderdaad een flinke zinkhole maar ze regelen het verkeer goed. Het is ontstaan tijdens hevige regenval maar niet net gebeurd of zo. 

we rijden door en krijgen dan een aanduiding langs de kant van de weg dat de Golden Gate daar begint. Nou mocht je daarover getwijfeld hebben dan is dat snel over want het is echt adem benemend zo mooi. Immens hoge bergtoppen in verschillende kleurschakeringen, diepe dalen en bergen zo ver als je kunt kijken. De weg erdoorheen is heel goed en niet druk, we komen wel wat meer motorrijders tegen hier. Die hebben we eerder op onze route nog maar weinig gezien. Je kunt dit gebied niet beschrijven; dit moet je echt beleven. de grootsheid komt niet over op onze foto's, tenzij je zo'n mannetje bij je hebt met die enorme camera lens van het strand in st. Lucia. De toegevoegde foto's geven slechts een kleine indruk :
 

Dit gebied is geliefd bij outdoor liefhebbers en je kunt er dan ook van alles doen. We stoppen op verschillende plekken en laten de omgeving op ons in werken. We maken de nodige foto's, slechts een paar hebben we hier ge-upload; ze doen het gebied geen recht. Ik zou zeggen; kijk zelf eens op internet op dit gebied voor een bindruk.
We rijden een hele tijd door dit gebied en uiteindelijk meldt een bordje dat we dit gebied verlaten. We zijn er stil van.
Dan rijden we door naar het plaatsje Clarens. Wat een super leuk dorpje treffen we hier. Dit zou zomaar in Amerika geweest kunnen zijn. We nemen een korte impressie op film op; die kun je kijken bij onze video's.

Hier geen standaard toeristen shops met wegwerp prullaria maar veel echt mooie cadeaushops en artistieke zaakjes. Er zitten echt leuke zaakjes bij. We worden naar een parkeerplaats geleid door een lokale parkeerhulp. Dat zijn zelfbenoemde parkeerhulpen en die zien we hier wel meer. Zij weten overal de vrije plaatsjes en leiden je er snel naar toe. De bedoeling is dat je ze dan zo'n 5 rand geeft (0,25 eurocent). Daarvoor houden ze ook je auto in de gaten en als je wil wassen ze je auto ook. Dat laatste slaan we deze keer af. We wandelen even in het plaatsje rond om ook onze benen te strekken nu we ongeveer halverwege op onze route zijn en strijken dan neer bij een leuke lunchtent. Vanaf dat plekje zien we hoe actief sommige van die " parkeerhulpen" zijn. Super vriendelijk helpen ze iedereen die een parkeerplaatsje zoekt en menigeen laat ook zijn of haar auto wassen. Het zijn echt bezige bijen; hartstikke druk met wat geld te verdienen en daar werken ze hard voor.

 een "klein" bakkie cappuccino

Na de lunch beginnen we aan de 2e helft van onze rit vandaag en dat blijk een heel erg saaie rit te worden. Het is een goed aangelegde snelweg; ruim en zeer overzichtelijk met heuvels en dalen. Ruim 2,5 uur zien we eigenlijk steeds hetzelfde uitzicht om ons heen. Gele droge velden links en rechts van ons met zo af en toe wat koeien en soms wat struisvogels en dat heel erg lang. Her en der zien we verbrande weilanden en we weten inmiddels dat dergelijke branden gecontroleerd aangestookt worden. Het helpt de grond vruchtbaarder te maken en het vernietigt teken en dat helpt de koeien, paarden en andere dieren dan weer. Zo af en toe zien we weer wandelaars op dit lange droge stuk en we verwonderen ons er steeds over waar die vandaan komen en heengaan want er is echt niets in de buurt beide kanten op. Ik vermoed dat sommigen geen lift zullen krijgen en dan ergens in een greppel slapen of zo als het donker wordt. 

Uiteindelijk komt bloemfontein in beeld. Capetown staat ook op de borden en dat is nog ruim 1100 kilometer verder. Daar komen we uiteindelijk wel uit maar dat is pas op 28 september. We tikken inmiddels al zo'n 2900 kilometer aan. Nog a long way to go dus. 
We vinden ons onderkomen voor vannacht makkelijk en komen terecht in een dure villawijk.  Jedidja is de naam van deze B&B en dat betekent in het Hebreeuws; lieveling van de heer. Onze gastheer Willy Bota (geen " familie van"  zei hij er zelf snel bij) ontvangt ons vriendelijk en heeft vooral oog voor Ron. Tja en dan krijgt die Hebreeuwse naam ineens een hele andere betekenis ha ha. Maar zonder gekheid; super vriendelijk.  
Hij gaat ons voor naar onze kamer en dat is wederom hartstikke mooi,  ruim en schoon. Er zit een douche in waar we zeker met ons tweeën onder kunnen zo groot en dat voor 35,00 euro; bizar. Voor vannacht hebben we weer een lekker bedje en morgen een ontbijtje dat Ron zelf niet hoeft te maken; wat wil je nog meer? Onze auto staat weer achter een hek dus we laden alleen even onze tas uit die we voor de korte verblijven hebben gepakt. Dan gaan eerst even een stukje wandelen om de benen te strekken; dat kan hier prima geeft Willy aan. Nou dat snappen we al snel want we vallen van de ene in de andere verbazing wat een huizen/villa's hier zeg. Ook dat is dus Zuid-Afrika. 

Morgen staat ons opnieuw een lange rit te wachten naar Graaf Reinet zo'n 400 kilometer verder, dus we liggen er vanavond vroeg in. dit stuk is het minst leuk van onze reis want het gaat nu vooral even om wat afstand te overbruggen. Laten we hopen dat we morgen niet een vervolg krijgen van deel 2 van de route van vandaag.