Dag 14 dinsdag 14 september ;Graaff-Reinet en doorreis naar Addo

Gistermiddag kwamen we rond 14.00 uur aan in het plaatsje Graaff-Reinet en bij ons hotel het Drosdy hotel. Wat een prachtig hotel midden in een schilderachtig stadje en geheel in Kaap-Hollandse stijl. Veel prachtige witte huisjes met dito gevels uit de koloniale tijd, je waant je hier terug in de tijd maar toch ook weer van nu. Nadat we ingecheckt waren werden we begeleid naar een straatje met huisjes, wel allemaal op het terrein van het hotel maar het gaf het gevoel of je gewoon een straatje inliep. Het gele huisje was voor ons. Zo schattig en ook prachtig aangelegd. 

Eerst maar even gelunched bij een restaurantje hier en we namen er een lekker Zuid-Afrikaans wijntje bij. met zicht op een foeilelijke gerefromeerde kerk, dat dan weer wel. 

Hierna gingen we onze dollars eens omwisselen; nou dan trek er maar een half uur voor uit want de hoogste baas moest er aan te pas komen en vele formulieren moesten worden ingevuld. Maar het is gelukt en voor deze bankmedewerker was het volgens mij een hele bijzondere werkdag. Vervolgens hebben we aan het einde van de middag een rug- en schoudermassage en facial gehad bij de spa van het hotel. Ron kon inmiddels ook zijn haar op een staartje dus die ging ook even langs de kapper. Dat alles was zeer welkom na al die kilometers de afgelopen dagen en het was echt genieten.

 onderweg naar de spa de bedjes liggen er al klaar voor

Helemaal zen schoven we aan bij het diner. Ron koos als voorgerecht iets wat hij nog niet eerder gegeten had: springbok Loin (lende) met risotto, linzen, champignons etc. Smaakte hem heerlijk en smaakte naar hert/biefstuk; een hele zachte smaak. Deze beestjes noemen ze hier ook macdonalds ivm die herkenbare M op de kont; dat proefde Ron er in ieder geval niet in terug.

We hadden een hele knusse kamer met een ruime badkamer en we hebben wederom goed geslapen. Ron was wel vroeg wakker maar hij liet mij nog lekker even dommelen. 
Na het ontbijt in een typisch koloniale ruimte hebben we een rondje hotel gemaakt. Het is best een ruim opgezet hotel met dus straatjes waar kamers aan zitten. Daardoor heb je niet het gevoel van een groot hotel. We ontdekten allemaal  verschillende maar prachtige ruimten; een impressie;

 ook een mooie wijnvoorraad

We ontdekken er ook beeldende kunst die ons wel intrigeerde van een kunstenaar uit Stellenbosch. Die moeten we daar dus zeker even opzoeken. 

 Dylan Lewis (zelfde bouwjaar als Ron; de kunstenaar dan, niet het beeld)

En we maakten opnieuw een rondje door het stadje en bezochten o.a. het Reinet House museum. http://www.graaffreinet.co.za/listing/reinet_house
Hier maakten we wat foto's van spullen waarvan we de Zuid-Afrikaanse benamingen wel grappig vonden. 

 mooi taal dinges

We hadden vandaag nog een lange reis voor de boeg maar we moesten zeker niet vertrekken zonder The Valley of desolaten bezocht te hebben, althans volgens de kapster van Ron hier bij het hotel. Dat is een uitkijkpunt en zeker de moeite waard. Nou die naam triggert ook wel dus hoppetee; dat nemen we nog even mee voordat we verder reizen. En dat is maar goed ook want ook dit was weer zeer de moeite waard. Eerst kwamen we langs de Nqweba dam; een indrukwekkend bouwwerk van wederom een Nederlander. Nederland is overal goed vertegenwoordigd hier. We hebben in vroeger tijden niet altijd de goede dingen gedaan maar hier heeft het in het hier en nu wel even opgeleverd. Op de terugweg kreeg een vrachtwagen voor ons een klapband op dit stukje...gelukkig had hij er nog een paar en bleef hij goed op de weg. 

De dam lieten we achter ons en we reden door naar een aantal uitzichtpunten met prachtige vergezichten. bijzonder om te zien dat als je de ene kant opkijkt je het stadje Graaff Reinet ziet liggen en als je de andere kant opkijkt zie je helemaal niets, dat wil zeggen; the Valley of desolation; verlatenheid. We maakten er wat foto's en ontdekten dat we het toestel ergens tegenaan kunnen zetten en dan via de horloge van Ron kunnen afdrukken;duhh . Dat leverde ook weer leuke momenten op. (zie filmpje) 

En toen werd het toch tijd om dit mooie plaatsje achter ons te laten en door the Valley of desolation naar onze volgende bestemming te reizen. Onderweg dus naar Addo alwaar we morgen een gamedrive hebben; oftewel een safari. Onze laatste geplande safari. Morgen meer over onze belevenissen.

stukkie rijden naar Addo; 230 kilometer alwaar we rond 16.00 uur aankwamen

Hier aangekomen troffen we een leuke verassing aan maar daarover morgen meer.