Dag 19 Zondag 22 september van Plettenberg naar Mosselbaai

 route vandaag; "kort" ritje

Vanochtend heerlijk op het terras ontbeten en even overlegd wat we vandaag onderweg naar Mosselbaai nog willen zien. Het is namelijk maar een kort ritje al is dat natuurlijk relatief. in Nederland ga je niet " even" een ritje van zo'n 140 kilometer maken. We besluiten dat we toch nog even een tussenstop gaan maken in Knysna om naar The Heads te gaan kijken en misschien daar even wat te lunchen.
We pakken na het ontbijt onze spullen in en gaan eerst nog even op ons gemakje de foto's van de dag ervoor inladen en de blog schrijven...althans een start ermee maken. In alle rust nemen we vervolgens afscheid van onze hosts hier; Andrew en Cherry. Wat een schatten van mensen; we gaan zeker een goede review schrijven want deze plek kun je iedereen aanraden. We waren hier graag nog wat langer gebleven.

Als we Knysna inrijden herinneren we ons dat er aan de kant van de weg golfballen werden verkocht. Aangezien we nog wel een keer (of vaker) willen gaan golfen hier kunnen we er nog wel een paar gebruiken. De vorige baan heeft er heel wat opgevreten. Maar het is zondag en we verwachten niet dat ze er vandaag zullen staan. Maar daar vergissen we ons in; in een parkje langs de weg zien we in de verte de witte en felgekleurde golfballen op een tafeltje opduiken. We zetten onze auto stil en direct springt een blij kijkende vrouw op van een emmertje waar ze op zat en rent naar de tafel. Daar pakt ze een paar zakjes op en rent naar onze auto. Ron gaat voor de Callaway en koopt 2 zakjes van 10 ballen. Nog nooit iemand zo blij gezien en dat maakt ons weer vrolijk. Als we nog een foto maken van haar stalletje pakt ze enthousiast nog een zakje ballen van haar tafel en zo kunnen we haar " vangen" op beeld. Op de terugweg zouden we nog een keer oogcontact hebben en was er weer die brede glimlach op haar gezicht. We hebben dan ook eigenlijk wat teveel betaald voor hier maar ach; zij heeft er weer te eten voor.

Super blij met haar verkoop aan ons

We rijden door naar The Heads. Het eerste wat je ervan ziet is een Lagoon dat ons doet denken aan een Italiaans meer. Waar het water hier de open zee bereikt torenen 2 hoge rotspartijen aan weerszijde uit de zee; dat zijn The Knysna heads. In vroeger jaren zijn hier vele schepen gezonken. De zelfbenoemde parkeerwachters loodsen iedereen bedreven op een parkeerplekje. Het is wederom een hele mooie plek en we maken de nodige foto's. We wandelen een stukje omhoog en van daaruit zie je The heads weer heel anders. Dergelijke schoonheid moet je even op je in laten werken.

En geen betere plek daarvoor dan een restaurantje onderaan deze rotspartijen; East Heads cafe. Er zijn er overigens maar 2 en die doen hele goede zaken. We krijgen een plekje binnen en hebben prachtig uitzicht.

 East Heads cafe voor een lunch hoe het vroeger was

Even later is er plek op het terras en dat laten ze ons netjes weten. Ik bestel een Griekse salade en Ron gaat voor een Quiche. Terwijl we wachten zien we hoe de dames hier geweldig op elkaar ingespeeld zijn. Hier is men wel bekend met efficiency en dat gaat gepaard met veel lol en een goede samenwerking onder elkaar en een vriendelijk woord voor iedere bezoeker. Een lust om naar te kijken. Even later smikkelen we van onze lunch op deze indrukwekkende plek. 

We rijden verder naar ons verblijf in Mosselbaai. Dit hadden we ff snel tussendoor geboekt (en een overnachting in Knysna laten vervallen omdat dat te dichtbij Plettenberg bleek). Mosselbaai is beter gelegen om wat afstand te overbruggen naar Hermanus. We kijken uit naar onze kamer met uitzicht op zee. Bij aankomst blijkt dat we die helemaal niet geboekt hebben maar een kamer zonder uitzicht op wat dan ook. iets te snel op de knopjes gedrukt dus. We hadden ons er zo op verheugd in deze mooie setting maar helaas. De receptioniste belt nog naar een andere locatie van hen maar ook daar helaas geen zeezicht. We cancelen kosteloos de 2e nacht die we hier zouden verblijven en gaan wel ff een strandwandeling maken om toch het gevoel aan zee vast te houden.

 aan zee bij Mosselbaai

We waaien lekker uit want er staat een stevig windje. Toch zijn er 2 mensen in zee ; best dapper want we zien flinke kwallen op het strand liggen. Niet van die lullige die wij kennen in de Noordzee maar echt joekels; IEK!

Iets verderop zien we drie gasten pogingen doen om met een paraglider op te stijgen vanaf een heuveltje. Dat levert komische beelden op ; bijna een slapstick want hoe vaak ze ook van dat heuveltje een aanloop nemen; de neus van dat ding boort zich bij iedere poging weer in het zand. 

We schrijven een boodschap voor de thuisblijvers in het zand en gaan even op een bankje de zilte zeelucht opsnuiven.

 even een boodschap naar thuis schrijvenin een video wordt de groet ook door de zee verzonden naar thuis

We lopen terug over de straat en we zien dat we weer in een villawijk zijn beland. De verschillen in Zuid-Afrika zijn groot; zo rijd je langs townships en zo zijn er ook de luxe villas.

 township onderweg

Terug op de kamer moeten we even een hotel voor de volgende nacht regelen aangezien we deze dus voor de 2e nacht geannuleerd hebben. We  kiezen ervoor om dan morgen door te rijden naar Hermanus en verlengen ons verblijf in Hermanus met 1 nacht in hetzelfde hotel waar we pas een dag daarna geboekt hebben. Dat betekent dat we morgen verder rijden naar Hermanus en daar dan 2 nachten zijn. Meer kans om walvissen te spotten want daar staat Hermanus bekend om. Morgen dus zo'n 300 kilometer voor de boeg en dat is dan ook onze laatste lange afstand die we afleggen.