Dag 20; Maandag 23 september van Mosselbaai naar Hermanus

Onze oogjes gaan deze ochtend open in onze hotelkamer van de Bay Lodge in Mosselbaai. Na een verkwikkende douche gaan we aan het ontbijt en die werd vanochtend op het dek buiten geserveerd. Hier zit je niet verkeerd! We nestelen ons in de comfortabele stoelen en we nemen er dan ook de tijd voor alvorens we af gaan reizen naar Hermanus. Terwijl we zo zitten, spotten we dolfijnen met de verrekijker en even later ook een powerboatrace. We zitten hier dus goed, drinken nog een cappuccino en kijken nog even op de laptop naar onze route. Een relaxed begin van de dag; zo zou het altijd mogen zijn.

 

Vandaag rijden we dus van Mosselbaai naar Hermanus. Een flinke rit van ruim 3 uur maar daarmee wel de laatste lange rit. Hierna zijn het alleen maar korte stukjes want we zijn dan al dichtbij Franschhoek, Stellenbosch en Kaapstad alwaar we onze volgende verblijven hebben.

Voordat we gaan rijden lezen we ook nog even de nieuwsberichten en zien dat er extreme weersomstandigheden zijn in Zuid-Afrika in het gedeelte waar wij al geweest zijn. Er is gewoon sneeuw gevallen op de route van Johannesburg naar Durban; en niet zo'n beetje ook; het is daar flink ontregeld. Een deel van die route hebben wij ook gereden. Hebben wij ff geluk dat dat deel van de reis al achter ons ligt. Ze zeggen dat je in Zuid-Afrika soms 4 seizoenen in 1 dag kunt ervaren en daar hadden we met onze bagage wel rekening mee gehouden. Maar dat we ski's mee moesten nemen hadden we niet kunnen bedenken; het moet niet gekker worden. De Zuid-Afrikanen staan hier zelf ook van versteld, zo vertelt het verhaal. De nodige reizigers zijn daar gestrand en daar zal menig Nederlander tussen zitten want we zijn er onderweg al best de nodige tegen gekomen. https://www.weerenradar.nl/weer-nieuws/opvallend-zuid-afrika-pak-sneeuw-en-verkeerschaos--0022c64f-8141-4d1e-804d-40080bf808cc

Afijn, op onze route van vandaag zijn geen bijzondere meldingen dus we pakken onze spullen in en checken uit. We hebben niet veel in te pakken want we hadden maar een tasje gepakt voor 1 nacht. De rest bleef in de auto. Ron 10 uur laten we Mosselbaai achter ons.

De rit verloopt voorspoedig en de wegen zijn goed. Het valt ons op dat we in het noord-oosten veel meer wandelaars op en langs de weg tegenkwamen dan in deze contreien maar ze zijn er zo af en toe nog wel. Hier houden ze wel vaker geld in hun hand om iemand te verleiden ze mee te nemen. De wegen zijn hier ook beter en er zijn minder dieren op of langs de weg. We zien alleen af en toe een bordje dat ons waarschuwt bavianen geen eten te geven; ze zijn er dus wel. De natuur op onze route is gaandeweg ook anders geworden; we zijn nu getuige van meer glooiende landschappen. Nog steeds oneindig, dat dan weer wel, maar zeker groener en glooiender. Denk Berg en Dal maar dan XXXXXXLLLLLL. Het lijkt in niets op The Valley of desolation waar we eerder doorheen reden. (prachtige naam trouwens...echt een naam voor in een western)

We drinken halverwege even wat in het plaatsje Swellendam en rijden dan door naar Hermanus. Dat blijkt een heel leuk stadje te zijn. (zie een indruk in onze video; geluid bleek niet opgenomen te zijn maar je ziet een stukje van het centrum). We gaan eerst even naar ons hotel om in te checken. Ons hotel ligt 1,5 kilometer voorbij het centrum en ziet er top uit. We hebben een mooie kamer waar we snel onze spullen installeren. 

 zelfs een bad met uitzicht op zee

Er loopt van hieruit een prachtig wandelpad boven over de kliffen helemaal naar het centrum. Wel even lekker om te wandelen maar eerst maar even wat luchtigere kleding aan want het is hier vandaag een paar graadjes warmer dan waar we vandaan kwamen. En dan steken we de weg over en zetten de pas erin. Dat is direct geen goed idee; we zijn weer op z'n Nederlands bezig maar het is ons al snel duidelijk dat het beter is om ons tempo even aan te passen aan de temperatuur vanmiddag. En dus schakelen we een tandje terug en wandelen in een rustig tempo dit pad af.  De wandelroute levert weer prachtige plaatjes van de natuur op.

 In een afgeschermd deel van de zee plonsen kinderen er lustig op los.    

 en ook hier weer mooie bloemen

In Hermanus aangekomen zien we een leuk straatje met allemaal galerieën. We lopen er even doorheen en komen uit in een galerie waar kunst hangt dat we nog niet eerder gezien hebben. De jonge kunstenaar is er zelf ook aanwezig en vertelt hoe hij tijdens corona met deze nieuwe techniek aan de slag is gegaan. Eigenlijk is de techniek niet nieuw want als kind zal menigeen van ons we eens draadjes om een patroon van spijkertjes hebben gedraaid. Dat is eigenlijk wat hij hier gedaan heeft maar dan voor gevorderden; hij draait 6 a 7 lagen draad over elkaar heen in 5 kleuren en dan komt daar een gezicht uit naar voren. Heel bijzonder. Met verzendkosten en al koop je dit voor zo'n 4400,00. Euro wel te verstaan!  Corona heeft hem in ieder geval geen windeieren gelegd want kennelijk verkoopt hij best goed. Wij slaan ff over; misschien zelf maar weer eens aan de gang met wat draadjes. 
Er hangt ook kunst van een Belgische kunstenares; Isabelle Scheltjens. Ook prachtig; ze maakt ook mooie sculpturen. We slaan de rest van de galerieën vandaag nog even over en strijken neer op een terrasje. 

 kunststraatje in Hermanus

 draadkunst van Leandro Solomon (Instagram)

wall art van glas mozaïek steentjes door Isabelle Scheltjens (website) deze treffen we aan bij een galerie die al gesloten was dus misschien kunnen we daar morgen nog even terug

Hier hebben we zicht op zee, zitten we in de schaduw en we bestellen een wijntje en een gezellig plankje. Het leven is goed hier in Hermanus.

 Vanaf het terras kunnen we beweging in de zee zien. Ron gaat het eens van dichtbij bekijken en ik bewaak de wijn (tja je moet keuzen maken in het leven he)

  Ron spot een 1e walvis in de haven. Kijk ook even naar een filmpje van de walvis. Morgen hopelijk beter materiaal

Na een tijdje zo heerlijk gezeten te hebben en de wereld even aan ons voorbij te laten trekken gaan we met lichte tegenzin toch maar weer verder. Onderweg komen we nog een bijzonder knaagdier tegen. Tja; die hadden ze op safari dan toch weer niet. Het is een soort uit de kluiten gewassen cavia die duidelijk aan de anabolen heeft gezeten. 

 Het blijkt een klipdas te zijn

Als we weer aan de wandel gaan en de zon langzaam ondergaat komen we langs wat kunstwerken; extra mooi met dit licht

De zonsondergang geeft een prachtig licht zo aan zee en we schieten nog wat plaatjes

En zo komt deze dag ook weer ten einde en wandelen we terug naar ons hotel. We hebben een afstandsbediening van de poort dus komen makkelijk het terrein op. De voordeur is voorzien van een code... en die werkt niet. Nog eens proberen; weer niet. Dan maar aanbellen want de beheerster zou in het pand aanwezig zijn. Geen gehoor. Na het nodige geprobeerd te hebben gaan we op onderzoek uit en vind ik een raampje dat ik makkelijk open kan schuiven. Ik kijk naar binnen en zie dat dit op het toilet in de toegangshal naast de voordeur uit komt. Ron geeft me een zetje en ik klim met gemak door het raam, plaats mijn voeten op een kast en sniek zo naar binnen en kan dan makkelijk de voordeur van binnen openen. Het doet me denken aan menig inbraakalarm dat we tijdens ons werk hebben gehad en waar we op een of andere manier soms naar binnen glipten. We zijn het dus nog niet verleerd en het gaat nog net zo soepel als vroeger. Qua inbraakbeveiliging is het dus nog niet waterdicht hier ondanks hypermoderne codes op de deuren. Die van onze kamer werkt gelukkig wel. We zijn weer veilig "thuis".