Dag 29; Woensdag 2 oktober met de hop on-hop of bus door Kaapstad

Vanochtend hebben we eerst uitgecheckt bij ons hotel in Camps Bay.
Ze hadden de polo van Ron opnieuw gewassen en dat scheelde al heel veel; niet meer mintgroen maar nog wel wat vlekjes erin. Er heeft dus flink wat kleurstof in die groene broek gezeten. En dus gaan ze er opnieuw mee aan de gang en hopen we dat de vlekken er nog uit gaan. We blijven toch nog in Kaapstad dus we hebben tijd. 

Het inpakken was overigens weer snel gedaan want echt uitpakken doen we nog steeds niet. Opvallend met hoe weinig spullen je eigenlijk rond kunt komen, zeker als het tussendoor nog gewassen wordt...dan moet het natuurlijk niet te vaak mis gaan.

We waren eerder al even langs ons nieuwe verblijf gegaan en wisten dus waar we moesten zijn. We waren daar vroeg maar dat was geen probleem; we konden de auto mooi achter het hek parkeren en hebben ons even ingecheckt. Ons appartement was nog niet klaar en dat hadden we ook niet verwacht dus lieten we het maar mooi even voor wat het was en stapten we op de hop-on hop-of bus. Het weer is goed vandaag dus een mooie dag om bovenin de bus te zitten in het open gedeelte. Lekker toeristisch maar het geeft je altijd een goed overall beeld van een stad en dat bevalt ons in iedere grote stad wel goed. We nemen een 2 dagen ticket want we hebben het nodige te sight-see-en en daar zitten ook nog wat extra's bij; een wandeling door Boo-Kaap, een Canal toer en een wandeling door de geschiedenis van Kaapstad. 

voordat we het goed en wel in de gaten hebben zijn we uitgecheckt, verhuist, ingecheckt en zitten we in een bustoer door de stad

We nemen jullie even mee in onze toer. We stappen vlakbij ons appartement in de bus en dit is dan ongeveer het straatbeeld aan de boulevard in de wijk Seapoint. Overigens zie je op deze foto's geen zwervers in beeld maar er zijn er door de hele stad erg veel, net als verwarde types.

Iets verderop komen we langs Greenpoint; dat is een wijk met veel groen (vandaar de naam...duh) , een groot park langs de boulevard waar mensen ontspannen in het gras liggen, midgetgolf spelen, sporten, wandelen etc. 
Daar staat ook deze vuurtoren; de oudste vuurtoren van Zuid-Afrika; vanaf 1824 in gebruik, destijds met 2 olielampen verlicht. Dat licht is in 1929 vervangen door een modern lenssysteem. De vuurtoren is inmiddels een nationaal monument en wordt goed onderhouden zo zien we.

In onze oortjes horen we ondertussen een verhaal van een gezonken schip voor de kust; de Birkenhead die in 1852 ten onder ging als gevolg van het slechte weer. De kapitein van dat schip gaf de opdracht dat alle mannen aan boord moesten blijven en vrouwen en kinderen eerst gered moesten worden. Er kwamen 450 opvarenden om het leven. De uitspraak vrouw en kinderen eerst wordt nog steeds gebruikt als tegenstelling tot" iedereen voor zichzelf".

Iets verderop zien we in de verte Robben eiland liggen; daar zullen we morgen naar toe gaan. De geschiedenis en het verloop van het afschaffen van apartheid kun je echt niet missen als je hier bent. Maar zover is het nog niet. We passeren het stadion waar in 2010 het WK voetbal gespeeld werd. Het is nog steeds in gebruik voor verschillende sporten maar voornamelijk Rugby; dat is de nr 1 sport in Zuid-Afrika.

 Het stadion     

en de armoede er net naast; al hebben ze hier nog een stenen "flat"

We komen door de zakenwijk en daar is dit het straatbeeld

 een parkeergarage in het centrum is begroeid met groen

We stappen halverwege uit en gaan over in een wandeling met een gids door de kleurrijke wijk Bo Kaap. De naam betekent niets meer of minder dan Boven Kaap; oftewel boven het centrum. De oorsprong van deze wijk kent (wederom) een Nederlandse geschiedenis. De Nederlandse koloniaal Jan de Waal werd in 1715 van Amsterdam in Kaapstad aangesteld als quatermaster van Cape of good Hope. Hem werd in 1752 een stuk grond toebedeeld voor landbouw maar de grond bleek niet zo vruchtbaar. Hij bouwde er vanaf 1760 vervolgens huisjes op waar slaven uit Afrika en Azie die door Nederlanders en Britten ingevoerd werden, werden ondergebracht. Jan ving daar huur voor. In de architectuur is de Nederlandse en Britse architectuur overigens ook zichtbaar. De taal destijds werd baby-dutch genoemd. Die taal ligt Ron met zijn lichte dyslectie wel; hier schrijven ze alles veel logischer...en dat is eigenlijk ook wel zo. Wij hebben onze taal veel ingewikkelder gemaakt,

 het 1e huis in Bo Kaap; van Nederlandse koloniaal Jan de Waal

Bo-Kaap staat nu bekend als de multiculturele moslimwijk van Kaapstad. 90% is moslim en er zijn op dit kleine stukje dan ook 10 moskeen. De huidige inwoners stammen af van de voormalige slaven. De kleur van de huizen laat zich ook uit de geschiedenis verklaren; ten tijde van de slavernij was het voor de slaven verboden om kleurige kleding te dragen. De afschaffing van de slavernij in 1838 werd dan ook dubbel gevierd, en de kleur werd dubbel en dwars in de wijk gebracht. De bewoners kiezen zelf de kleur van ons huis en veranderen het ook regelmatig. De enige eis is dat de kleur goed moet matchen met die van je buren; dus overleg is essentieel. Nou als we thuis zijn hebben we dus iets te overleggen...

Bo Kaap is niet een wijk waar je zomaar even op eigen houtje in moet lopen; er zijn delen waar je echt niet moet komen. Bij sommige delen is dat wel herkenbaar tenzij je heel naief bent, maar andere delen zie je dat wat minder duidelijk. De armoede en uitzichtloosheid van de jeugd is op deze plekken dusdanig dat jeudbendes hun heil zoeken in berovingen. Goed dus dat je dergelijke wijken met een gids bezoekt. In de gehele wijk geldt overigens ook dat je er niet na 16.00 uur moet komen omdat men gesteld is op hun rust en men dan alleen met eigen bewoners wil zijn. Bijzonder...zeker als je in alle brochures zo'n "leuk en gezellig kleurrijk wijkje"  voorgeschoteld krijgt. 

Maar de wijk leeft wel en is naast kleurrijk ook artistiek. We hebben dan ook even de tijd om een aantal kunstgalerien te bezoeken. Galerie is overigens een groot woord maar dat men creatief is kunnen we wel zien. 

 een recycle artiest maakt van alles van wegwerp artikelen; zoals deze olifant van nescafe cupjes.

 een hoekje dat creatief aangekleed is

Ron is wat minder op de kunst gefocust en interesseert zich voor andere zaken en spot een auto die wel heel bijzonder beveiligd is

Het is een interessante wandeling en we steken er weer veel van op. Hierna hoppen we weer op de bus en komen langs de Tafelberg. We stappen hier vandaag nog niet uit; dat bewaren we voor een andere dag maar we maken wel alvast wat foto's

 vreemde grijns van mij maar het gaat om de achtergrond... Capetown met links Signal Hill

Onze bus rijdt dan weer verder en we komen ook weer langs Camps Bay waar het plaatje vanuit de bus voor ons al bekend terrein is omdat we hier de afgelopen dagen vertoefd hebben. In onze oortjes krijgen we nadere toelichting over de luxe van deze wijk en van de wijk Clifton en de prachtige stranden. Dat kunnen we alleen maar beamen al hebben wij nog geen dag ergens aan het strand gelegen. In het begin van onze reis hebben we even een momentje aan het zwembad gelegen bij Falaza Game resort; de plek waar we in de tent geslapen hebben maar dat was het dan wel. Nou ja; mocht het erg warm worden dan kunnen we altijd even weer deze kant op.

Er stappen 6 Afrikaanse vrouwen in de bus en er is direct veel geluid; ze hebben het duidelijk gezelig gehad en daar mag de hele bus van meegenieten. Gezellig dat wel. Valt ons toch in Kaapstad wel op dat de bewoners veel schreeuwen, roepen, toeteren en erg aanwezig zijn. Daar hebben ze natuurlijk ook alle recht op in hun eigen stad maar het is wel opvallend; het is duidelijk een out-going cultuur.

 4 stranden met elk een eigen doelgroep in Clifton (zie korte film impressie)

Als de bus in de buurt van ons nieuwe onderkomen is stappen we uit en we nemen direct even wat boodschappen voor het ontbijt mee voor in het appartement. De supermarkt hier is enorm groot en ook erg modern; fijn.
We krijgen de sleutel van ons appartement en zijn enigszins teleurgesteld; we zitten nagenoeg beganegrond maar er is eigenlijk nauwelijks uitzicht en we zitten direct achter de receptie met geluiden die daarmee gepaard gaan. FF vragen of er iets anders beschikbaar is. Dat is er nu niet maar morgen wel en ze zijn zeer behulpzaam en ze beloven dat we morgen dan naar een ander appartement kunnen. Prima geregeld; vanavond hebben we sowieso niets meer aan het uitzicht. We pakken deze keer dus alleen het hoognodige uit en laten de rest in onze koffer en tas.
We eten een hapje bij the three monkeys in de veronderstelling dat we daar ook aziatisch kunnen eten. Het is Asian fusion en we kunnen concluderen dat deze keuken ons niet echt kan bekoren; de Rami is een soort soto soep maar al die slierten van de bami; veel te veel gedoe. je hebt er niet een servet maar een heel tafelkleed bij nodig...hoe dan ook; het buikje zit wel weer gevuld maar dit was een 1-malige wat ons betreft. Er zijn hier zoveel restaurants dus geen probleem.

We nemen ons plan voor morgen en de komende dagen door en besluiten dat we daarvoor onze huurauto niet meer nodig hebben. Als we de auto 4 oktober terugbrengen krijgen we ons geld voor die laatste week terug. Dat scheelt 530,00 euro en daarvoor kunnen we heel wat ubertjes bestellen en bovendien hoeven we dan volgende week donderdagavond niet eerst de auto in te leveren alvorens we inchecken voor onze vlucht terug. Dat is ook wel lekker; het vliegveld is niet ver en ook daarvoor nemen we dan ook wel een ubertje. Dat gaat hier hartstikke makkelijk, snel en veilig; er komt geen contant geld aan te pas. Vrijdag dus even naar het vliegveld om dat te regelen.
Oh ja en voor degene die zich afvragen hoe het toch met mijn arm is sinds mijn ongelukje met de mountainbike; die is inmiddels alle kleuren van de regenboog geweest, op dit moment is geel de hoofdkleur, maar het gaat goed en ik heb er geen last van. 

Morgen gaan we sowieso naar Robben Eiland en een kanaal toer doen en mogelijk lukt het ook nog om een stadwandeling te maken; we gaan het zien...en jullie gaan het lezen.