Dag 3 vrijdag 6 september; De Panoramaroute deel 2

Vanochtend eerst een lekker ontbijtje verorberd. Ik miste m'n gekookte eitje en dat regelden ze hier direct. De scrambled eggs op de kaart lonkten naar Ron dus die kon hij niet weerstaan. We startten vanochtend wat relaxed op en na het ontbijt zijn we onze auto weer ingestapt....om er vervolgens een paar kilometer verderop erachter te komen dat we de kaart vergeten waren. Nou ja; dan maar zonder kaart; zo moeilijk kan een vastgestelde Panoramaroute toch niet zijn; er staan tenslotte bordjes met die route en we hebben Waze. op onze telefoons. Eigenlijk net als op een skipiste; gewoon de bordjes volgen. En dus reden we natuurlijk direct niet goed nie.....ha ha
Geen paniek dus; ik had in ieder geval onthouden wat het 1e sightseeing point moest zijn; de Lisbon watervallen; genaamd naar de hoofdstad van Portugal. De Portugezen zijn, net als de Nederlanders via de geschiedenis verbonden aan Zuid-Afrika. De Portugezen zochten destijds naar uitbreiding van nieuwe handelsrouten. Je ziet het dus in o.a. straatnamen en in dit geval ook in watervallen terug. Dit zijn 3 watervallen bij elkaar waarvan de hoogste 92 meter naar beneden klettert. Je hoeft maar een klein stukje de weg af om dit mooie stukje natuur te zien; je kunt er gewoon parkeren op een net aangelegde parkeerplaats en na wat verkoopkraampjes te passeren sta je dan ook direct oog in oog met dit natuurgeweld. Om het geluid vast te leggen hebben we er ook een filmpje opgenomen; zie video's.
Prachtige natuur.  Ron's horloge geeft aan dat we hier om ruim 1300 meter hoogte staan. 

   Gisteren waren we al even bij Harrie's pancakes geweest voor wat te drinken maar we moeten natuurlijk ook wel die beroemde pannenkoeken proberen. Dus op naar Harries. Komt er natuurlijk net een bus amerikanen aangereden; hebben wij weer! Maar Harrie's is groot dus geen probleem en we hebben ze dus geproefd. inderdaad heel erg lekker; we denken het geheim ontrafelt te hebben; meer ei erin verwerken en veel kloppen zodat ze luchtig worden. 

Hierna volgen de Berlin waterfalls die slaan we over (wat die Duitsers hier hebben gedaan willen we kennelijk onbewust dus niet weten). We rijden door naar de Bourke's potholes bij the Blyde River. Bourke’s Luck Potholes zijn rotsformaties die zijn ontstaan door erosie. We parkeren de auto en wandelen richting rivier over enkele bruggetjes die voor de veiligheid omheind zijn. Die omheiningen zijn overigens niet erg hoog; de spijlen staan zover uit elkaar dat een kind er makkelijk tussendoor kan piepen; dat zou in NL niet door de inspectie goedgekeurd worden. We leunen er maar niet teveel tegenaan om foto's te maken. Het is een flinke diepte waar we in kijken. De cilindervormige gaten blijken te zijn ontstaan door miljoenen jaren van waterstroom, in snelle ronddraaiende bewegingen, voortkomend uit de samenvloeiing van de rivieren de Treur en de Blyde. Het kolkende water heeft samen met zand en kiezels de rotsen geslepen en zo voor een prachtig natuurlijk kunstwerk gezorgd. De kleuren zijn met het zonlicht erop prachtig.Nu maken wij maar foto's met onze iPhones maa ik kan me zomaar voorstellen dat fotografen met goede apparatuur hier geweldige foto's kunnen maken. Het ravijn waarin deze gaten liggen is wel 30 meter diep, maar de gaten op zichzelf zijn zo’n 6 meter diep (dat zeggen de borden in ieder geval). we maakten hier een korte wandeling in de canyon. 

Het rijden in de natuur is hier wel echt indrukwekkend en oneindig. Het land is zo enorm groot en dan zitten we nu nog maar op een speldenprikje van een het land. foto's geven slechts een kleine impressie van die oneindigheid. 
We rijden door op de panoramaroute en gaan naar de 3 rondavels; onze laatste stop.  Drie enorme enorme rotsen die zo’n 700 meter boven het landschap uitsteken. Ze hebben hun naam te danken aan de typisch Zuid-Afrikaanse hutjes met dezelfde vorm. Deze drie fascinerende formaties zijn ontstaan door erosie van de zachte steenlaag waarna leisteen en kwartsiet overbleef. Het uitkijkpunt bevindt zich op een hoogte van 1.380 meter boven zeeniveau. Vanuit hier heb je een prachtig overzicht  over de Blyde River Canyon; heel erg mooi. De 25 kilometer lange Blyde River Canyon is de derde grootste canyon ter wereld en de grootste groene canyon ter wereld. 

Deze toppen staan ook bekend als de Chief en de 3 zussen. De afgevlakte top werd Mapjaneng (Hoofd) genoemd naar een legedarisch stamhoofd die binnenvallende Swazi’s in een grote veldslag versloeg. De drie andere pieken werden vernoemd naar 3 zussen; Magabolie, Mogoladikwe and Maseroto. Nou Suzanne en Elly; we moeten later nog maar eens uitmaken wie wie dan zou zijn want op de namen bollie en dikke zitten we allemaal niet op te wachten toch?

Het was weer een intensief dagje; veel kilometers gemaakt en veel gezien. We rijden terug naar het hotel waar een lekkere maaltijd onze dag goed afsluit. We sparren even met de receptioniste en besluiten morgen Krugerpark te gaan bezoeken. Aanvankelijk zouden we daar op onze vertrekdag hier kort doorheen rijden om vervolgens onderweg te gaan naar onze volgende stop in Swaziland maar we gooien dat idee overboord en gaan morgen " de Beekse Berge"  in zoals Esther het noemt. dit omdat er geasfalteerde wegen in liggen en het druk bezocht is. dat betekent overigens wel vroeg op. hoe ons dat vergaat (lees; mij want Ron is altijd vroeg op) lees je in ons volgende verslag.